terug vrijdag, 22 jun 2012 - 14:52

Dirk Geenen, schaapsherder in Odiliapeel

ODILIAPEEL – “Ik heb altijd als droom gehad boer te worden”, vertelt Dirk Geenen. “Als klein manneke ging ik mijn opa meehelpen, maar als je boer wilt worden heb je grond of quotum nodig. Als we thuis een boeren bedrijf hadden was het makkelijker geweest, maar dat hadden we niet. Toen ben ik gaan kijken naar andere mogelijkheden en kwam ik bij de schapen uit.”


Op zijn zestiende huurde Dirk (25) in Vorstenbosch een stal en begon met wat geiten en paarden, maar de schapen werden steeds belangrijker. “Nee, het is geen gat in de markt. Het is hard werken voor niet al te veel, maar het is makkelijk beginnen met lage investeringen.”
Inmiddels heeft Dirk samen met zijn vriendin Eva zijn eigen boerderij nog wel in het schapendorp bij uitstek Odiliapeel. “We waren op zoek in Vorstenbosch en omgeving en toen zag ik dit in het Udens Weekblad te koop staan: een ligboxenstal met voorin een huis.”
De fundering van een apart woonhuis ligt er al en de mogelijkheden op het gebied van recreatie en toerisme zijn er aan de Hemelrijkstraat natuurlijk ook. Maar de droom van Dirk is al een heel eind uitgekomen: “Vier maanden in het jaar, in de lammertijd ben ik boer en acht maanden in het jaar ben ik landschapsbeheerder en ga met mijn kudde op pad. Voor Uden, Landerd, Bernheze en het waterschap Aa en Maas onderhoud ik de natuur.”
‘Natuurgrazers landschapsbeheer’ heet het bedrijf van Dirk en naast schapen zet hij ook moeflons en brandrode runderen in. Meestal kan Dirk zijn dieren in een omheind gebied laten grazen, maar ook regelmatig loopt de schaapskudde los. “Ik heb twee honden die dan zorgen dat de schapen bij elkaar blijven”, vertelt Dirk. “Het zijn geen wedstrijdlopers, je kunt er geen mooie demonstratie mee geven, maar ze doen hun werk goed. Als ik de kar in de wei zet, weten ze dat de schapen op de kar moeten en hoef ik haast niets meer te zeggen.”
De drukste tijd is voor Dirk natuurlijk de lammertijd. “Maar ook de mooiste tijd”, lacht Dirk. “Al dat jong spul in de stal en het is nu ideaal omdat we erbij wonen. Eerst woonden we een paar honderd meter van de gehuurde stal af en was het dag en nacht op en neer. Nu is het gemakkelijker.”


Voor één dag zijn alle 300 schapen van Dirk ook even thuis, want ze worden geschoren. De wol is echter geen grote inkomstenbron voor Dirk. “Ik kan er nog niet eens de scheerders van betalen. Het is een beetje een restproduct geworden.”
De schapen snel weer laten grazen is belangrijker. Dirk kruist zijn Kempische heideschapen ook bewust. “Puur om wat hardere hoeven te krijgen, want ze lopen voornamelijk langs de Leigraaf en dat is veelal nat. Nu heb ik een ras wat goed op de been is.”
Een mooi beroep, herder?! Dirk knikt: “Maar niet voor iedereen weggelegd, want je bent vaak alleen op pad. Nee, eenzaam is het niet, want onderweg kom ik genoeg mensen tegen om een praatje mee te maken.”