
Kleurrijke bustes bij HoutBrox
Kunstenaar Jan Driessen (1938 ) exposeert de komende vier weken bij HoutBrox in Uden kleurrijke bustes. Autodidact Jan Driessen is zowel kunstschilder als beeldhouwer en de maken
Pauselijke onderscheiding Frans van de Wiel
Aan het einde van de zondagse eucharistieviering in Venhorst ontving Frans van de Wiel (75) uit handen van pastoor Theo van Osch de
terug
zaterdag, 9 okt 2010 - 13:42
De familie Van Lieshout boerde aan de Karperdijk, generaties lang. Met het ouder worden van Toon van Lieshout werd besloten om de monumentale boerderij op te splitsen in twee woonhuizen. Dat kon pas toen het varkensbedrijf beëindigd was. Vanaf dat moment in 2005 kwam hun dochter Rianne er wonen met man Ernest de Groot en hun vier kinderen. Ze betrokken het gedeelte wat voorheen koeienstal was. Omdat ook deze boerderij een gemeentelijk monument is, werd omzichtig met de verbouwing om gegaan. Ondertussen stond achter het huis de grote monumentale ‘schuur’ totaal te vervallen.
Aanleiding voor het herstel was een rapport van de monumentenwacht. In opdracht van de gemeente en de monumentencommissie werd op basis van dit rapport een bouwhistorisch onderzoek uitgevoerd. In 2008 werd besloten om ook dit monument te restaureren.
Gek
“Er waren genoeg mensen die ons voor gek verklaarden. Ondanks subsidie voor het gemeentelijke monument en de provinciale subsidie voor cultureel erfgoed was het natuurlijk een flinke kostenpost. Er zijn mensen die ons adviseerden van dat geld op wereldreis te gaan met ons gezin. Maar wij kozen voor restauratie. Het fungeerde al jaren als bijgebouw en het hoort bij het geheel. De muren scheurden, het dak was aan het kruien, balken waren rot en het was niet veilig meer. Mensen die het gebouw nu zien snappen waarom,” vertelt Ernest de Groot.
Het belangrijkste was het behoud van de gebintconstructie met zijn pen-gat verbindingen. Deze constructie dateert uit de tweede helft van de 17de of begin van de 18de eeuw. Bouwbedrijf BCU/Henk Rovers en rietdekker Van Ginkel deden de restauratie.
Bezoek
Ze begonnen er in mei mee en nu kunnen ze ermee pronken. De Groot: “Het is met subsidie gedaan dus iedereen mag er kennis van nemen. Als de gelegenheid zich voor doet laten we kijkers toe, bijvoorbeeld op de open monumentendag. Er zijn al enkele geweest van de Heemkundekring en we hadden ook al een grote groep die mee deed aan een landschapsfietstocht. Het is prachtig om te zien hoe ze eeuwen geleden bouwden en hoe dat nu bewaard is gebleven. Het onderhoud is onze taak en regelmatig krijgen we controle vanuit de monumentenwacht. Woonden er heel lang geleden wellicht een gezin in, wij gebruiken de ruimte voor de kinderen en voor opslag.”
“Mensen snappen nu waarom’
UDEN – Het valt niet meteen op, maar een stukje vanaf de weg en voor de helft verscholen achter de andere boerderij aan de Karperdijk 22, staat een fantastisch gerestaureerde boerderij met een rieten kap. Twee eeuwen geleden gebouwd als woonhuis met stal, veel en veel later alleen nog gebruikt als schuur. Omdat het om een gemeentelijk monument gaat met een hoge cultuurhistorische, landschappelijke en bouwhistorische waarde besloten de eigenaren mee te werken aan de restauratie van dit gemeentelijk monument.De familie Van Lieshout boerde aan de Karperdijk, generaties lang. Met het ouder worden van Toon van Lieshout werd besloten om de monumentale boerderij op te splitsen in twee woonhuizen. Dat kon pas toen het varkensbedrijf beëindigd was. Vanaf dat moment in 2005 kwam hun dochter Rianne er wonen met man Ernest de Groot en hun vier kinderen. Ze betrokken het gedeelte wat voorheen koeienstal was. Omdat ook deze boerderij een gemeentelijk monument is, werd omzichtig met de verbouwing om gegaan. Ondertussen stond achter het huis de grote monumentale ‘schuur’ totaal te vervallen.
Aanleiding voor het herstel was een rapport van de monumentenwacht. In opdracht van de gemeente en de monumentencommissie werd op basis van dit rapport een bouwhistorisch onderzoek uitgevoerd. In 2008 werd besloten om ook dit monument te restaureren.
Gek
“Er waren genoeg mensen die ons voor gek verklaarden. Ondanks subsidie voor het gemeentelijke monument en de provinciale subsidie voor cultureel erfgoed was het natuurlijk een flinke kostenpost. Er zijn mensen die ons adviseerden van dat geld op wereldreis te gaan met ons gezin. Maar wij kozen voor restauratie. Het fungeerde al jaren als bijgebouw en het hoort bij het geheel. De muren scheurden, het dak was aan het kruien, balken waren rot en het was niet veilig meer. Mensen die het gebouw nu zien snappen waarom,” vertelt Ernest de Groot.
Het belangrijkste was het behoud van de gebintconstructie met zijn pen-gat verbindingen. Deze constructie dateert uit de tweede helft van de 17de of begin van de 18de eeuw. Bouwbedrijf BCU/Henk Rovers en rietdekker Van Ginkel deden de restauratie.
Bezoek
Ze begonnen er in mei mee en nu kunnen ze ermee pronken. De Groot: “Het is met subsidie gedaan dus iedereen mag er kennis van nemen. Als de gelegenheid zich voor doet laten we kijkers toe, bijvoorbeeld op de open monumentendag. Er zijn al enkele geweest van de Heemkundekring en we hadden ook al een grote groep die mee deed aan een landschapsfietstocht. Het is prachtig om te zien hoe ze eeuwen geleden bouwden en hoe dat nu bewaard is gebleven. Het onderhoud is onze taak en regelmatig krijgen we controle vanuit de monumentenwacht. Woonden er heel lang geleden wellicht een gezin in, wij gebruiken de ruimte voor de kinderen en voor opslag.”
- Hebt u een foto voor dit bericht? Stuur hem op!
- Print dit nieuwsbericht
- Mail de redactie van Kliknieuws






